• FC Uitgeest Zaterdag 2; derde poging eindelijk raak

    9 mei 2022
  • Op zaterdag 7 mei 2022 was het zover; FC Uitgeest Zaterdag Senioren 2 mocht op het eigen complex tegen runner-up Jong Holland 5 proberen nu eindelijk eens het kampioenschap in de 5e Klasse 03 binnen te halen. Want na 2 voortijdig afgebroken jaargangen, waarin het team wel steeds vol op kampioenskoers lag, was het nu tijd om te oogsten. Op het kunstgras van veld C, op sommige plekken omgeven door rijen dik publiek, werd om 3 minuten voor half 3 afgetrapt. De Uitgeesters probeerden het heft in handen te nemen, waren ook wel meer op de helft van de tegenstander te vinden, maar kwamen niet tot èchte kansen. En ook met schoten van afstand wilde het nog niet echt lukken. Jong Holland daarentegen wist uit een voorzet na een afgeslagen corner met een fraaie omhaal wèl tot scoren te komen; 0-1. Zaterdag 2 bleef de aanval zoeken, maar omdat het bij de tegenstander verdedigend goed stond bleven uitgespeelde kansen uit. Het team begon zijn geluk daarom meer en meer te beproeven met afstandsschoten, maar die misten precisie. Des te zuurder was het dat rond de 20ste minuut bij een Jong Holland uitbraak in een poging een schot te blokken hands gemaakt werd; penalty! Waar de fans van FCU hun geest al zagen dwalen wist de tegenstander dit cadeautje echter niet uit te pakken, zodat de 0-2 uitbleef. Uitgeest antwoordde met een lange voorzet die op de paal gekopt werd, en voerde de druk nog wat verder op. Tot in minuut 30 bij een Jong Holland corner de Uitgeest-verdediging onvoldoende ingreep en de bal van dichtbij ingetikt werd; 0-2. Nog lieten de ‘Yellow Fellows’ zich niet uit het veld slaan, en leek een doelpunt dichterbij te komen, maar bleef de tussenstand tot de rust ongewijzigd. 

    Na de rust werd Uitgeest door de harde kern van de fans, de Uitgeest Ultra’s, op het veld ontvangen met geel-groene rookbommen en onder luide aanmoedigingen, en leek het team daar nog net wat extra motivatie uit te halen. Zo werd na een minuut of 5 de Jong Holland keeper uit een vrije trap al danig op de proef gesteld. De tegenstander bleef desondanks rustig aan de bal en hield de verdediging goed gesloten. Tot de 8ste minuut, toen bij een schot van topscorer Stijn Hazevoet net binnen de 16 meter, de keeper de bal al grabbelend doorliet; 1-2. Een keerpunt in de wedstrijd zo bleek, en toen Jong Holland ook nog met eens een man minder kwam te staan door een gele kaart na commentaar op de scheidsrechter) rook Zaterdag 2 bloed. Nog geen twee minuten later haalde Delano Hasselbaink verwoestend uit vanaf randje-zestien en de bal verdween met een streep in de linkerbovenhoek, wat de gelijkmaker (2-2) betekende. FCU begon de kansen aaneen te rijgen, en na één daarvan raakte bij een scrimmage voor de goal de JH-keeper geblesseerd. Na een blessurebehandeling moest hij zich laten vervangen door een veldspeler. Wat voor de Uitgeesters het sein was het doel nog meer onder vuur te nemen. Dat leidde halverwege de tweede helft na een uithaal na een afvallende bal tot een 3-2 voorsprong, en dolle vreugdetaferelen langs de lijn. Met nog een kwartier op de klok plooide Zaterdag 2 wat meer terug, maar bleef het loeren op de counter. Bij een snelle uitbraak over links werd een speler neergehaald in het strafschopgebied, maar werd ook de penalty die daar op volgde, en die de wedstrijd in het slot had kunnen gooien, gemist. Hoewel de spanning bij de Uitgeest-fans begon op te lopen wist het team stand te houden. En daarmee de winst in de wedstrijd, en ook het kampioenschap, na twee jaren van “net-niet”, binnen te halen. Waarna een groot feest onder spelers, staf en fans uitbarstte.

  • Na een speech van FC Uitgeest voorzitter Frans van Zijl, waarbij hij niet alleen de spelers complimenteerde en feliciteerde, maar ook de trainers Patrick Leering en Jan Paul Vaalburg nog even in het zonnetje zette, kon dan eindelijk de kampioensschaal uitgereikt worden. Als bekroning van een reis die drie jaar geleden als een ontdekkingsreis begon, maar nu eindigde als een doelgerichte tocht. Van Zijl: “Mooi dat jullie als ons eerste Zaterdag Senioren team nu toch deze prijs weten te pakken, na twee jaar waarin dat eigenlijk had moeten gebeuren! Proficiat!”

    Voor dat ze zich in het feestgedruis stortten spraken beide coaches nog even kort met de verzamelde pers. Zo meldde coach Leering dat hij na de vorige wedstrijd al een traantje moest wegpinken toen de winst in de laatste minuut gepakt werd, maar dat dit kampioenschap hem misschien nog wel meer deed. “De teamspirit die deze mannen tonen, dat is zo mooi. En dat als vriendenteam, hè! En dan die vechtlust! Ook deze keer weer op achterstand komen maar dan niet opgeven en alsnog de winst pakken. Dat is kenmerkend voor dit team. JP en ik zijn blij daar ons steentje aan te mogen bijdragen.”

    Coach Vaalburg: “Dit succes is ons niet komen aanwaaien, daar hebben we veel in moeten investeren. Dus des te mooier deze schaal in handen te hebben, en de dolle vreugde na afloop te zien. En waar het normaal gesproken dan een risico is dat andere teams aan je beste spelers gaan trekken is het bij ons juist andersom; spelers bieden zich zelf aan, met het verzoek om bij ons te mógen spelen. En zolang de huidige selectieleden dat prima vinden, vinden wij dat natuurlijk ook.”

    De, terug van weggeweest, reporter